νιώθω ένα βάρος...

Νησιά Πάσχα

η βία ως αποτέλεσμα του περιβάλλοντος & της περίστασης ΙΙ

"Αληθώς!",  Μαρία Λιώλη

η βία ως αποτέλεσμα του περιβάλλοντος & της περίστασης

Η βιαιολογία είναι συνυφασμένη με μια σειρά μύθων που περιβάλλουν, είτε με απολυτικότητα είτε με πέπλα απροσδιοριστίας, το θέμα αυτό, παγιδεύοντας τις πραγματικές του διαστάσεις. Πολλές προσπάθειες για την ερμηνευτική προσέγγιση της βίας αποβαίνουν λανθασμένες, διότι αναζητούν τα αίτια της βίαιης συμπεριφοράς μέσα στο ίδιο το άτομο. 

Η έννοια της επιθετικής και επικίνδυνης προσωπικότητας ανάγεται σε μια έννοια κλειδί, ικανή να εξαντλήσει όλη την πολυπλοκότητα του θέματος. Η επιστημονική σκέψη μοιάζει να αρέσκεται ιδιαίτερα σε μια τέτοια αντίληψη. Αναλώνεται λοιπόν σε ατέρμονες προσπάθειες εντοπισμού των στοιχείων εκείνων της προσωπικότητας που καθιστούν ένα άτομο βίαιο και καταστροφικό. 

Συνακόλουθα, η βία προβάλλει σαν ένα καθαρά ενδο-ατομικό φαινόμενο. Προσδιορισμένη από ιδεολογικο-κοινωνικές δεσμεύσεις, ένα σημαντικό τμήμα της επίσημης επιστημονικής σκέψης φροντίζει να παρακάμπτει επιμελώς τη σημασία που διαδραματίζουν οι περιβαλλοντικοί και περιστασιακοί παράγοντες στην πρόκληση μιας καταστροφικής συμπεριφοράς.

Φωτεινή Τσαλίκογλου

Μυθολογίες Βίας & Καταστολής

εκδ. Παπαζήση - 2η έκδοση, 1996 

σελ. 61

η λογική της αντι-εορτής

behold the lamb by Marsha Elliott

Στις θυσίες διάλεγαν πάντα τα πιο χρήσιμα, τα πιο ήπια, τα πιο αθώα ζώα. (σελ. 14)

Η κοινωνία πασχίζει να στρέψει προς ένα σχετικά αδιάφορο θύμα, προς ένα "σφαγιάσιμο" θύμα, μια βία που απειλεί να πλήξει τα μέλη της, αυτά που πάση θυσία θέλει να προστατεύσει. (σελ. 16)

Όντως, δεν υπάρχει καμιά ουσιώδης διαφορά ανάμεσα στην ανθρωποθυσία και στη ζωοθυσία. (σελ. 26)

Ας δούμε το φάσμα που απαρτίζουν τα θύματα, μέσα σ' ένα πανόραμα της ανθρωποθυσίας, φαίνεται σαν να διαβάζουμε έναν εξαιρετικά ετερογενή κατάλογο. Υπάρχουν οι αιχμάλωτοι πολέμου, οι δούλοι, τα παιδιά κι οι άγαμοι έφηβοι, τα ανάπηρα άτομα, τα αποβράσματα της κοινωνίας, όπως οι Έλληνες Φαρμακοί.  (σελ. 28)

Η θυσία και οι άλλες τελετουργικές μορφές μπορεί να εξαφανιστούν χωρίς καταστροφικές συνέπειες. (σελ. 31)

Το δικαστικό σύστημα εξορθολογίζει την εκδίκηση. (σελ.44)

Το δικαστικό σύστημα κατέχει το απόλυτο μονοπώλιο της εκδίκησης. (σελ.45)

Δεν υπάρχει διαφορά ανάμεσα στην αρχή της δικαιοσύνης και στην αρχή της εκδίκησης. (σελ.46)

Αν το τραγικό μας διαφεύγει είναι γιατί αποστρεφόμαστε συστηματικά το ταυτόσημο. (σελ.84)

Το ιερό ενέχει όλες τις δυνάμεις που μπορούν να βλάψουν τον άνθρωπο και απειλούν τη γαλήνη του. (σελ. 102)

Τελικά, η βία επιβάλλεται στους πάντες διαδοχικά, εισάγοντάς τους εν αγνοία τους σε ένα παιχνίδι, τη βίαιη αμοιβαιότητα.  (σελ. 120)

Κάθε κοινότητα που βρίσκεται υπό το κράτος της βίας ή έχει πληγεί από κάποια συμφορά από την οποία δεν μπορεί να απαλλαγεί, αρχίζει οικειοθελώς ένα τυφλό κηνύγι ενάντια στον "αποδιοπομπαίο τράγο". (σελ. 136)

Για να εξιλεωθεί η πόλη, πρέπει να εντοπιστεί και να εξοστρακιστεί το βδελυρό ον που μολύνει ολόκληρη την πόλη. Μ' άλλα λόγια, πρέπει να συμφωνήσουν όλοι πάνω στον εντοπισμό ενός και μόνο ενόχου. (σελ. 142)

 

Το ανάθεμα διαιωνίζεται ακόμα στις μέρες μας, υπό τη μορφή της λήθης, της αδιαφορίας που εμπνέει η συλλογική βία, της ασημαντότητάς του, που εικάζεται εκεί ακριβώς όπου γίνεται αντιληπτό. (σελ. 143)

Η λογική της αντι-εορτής δεν είναι λιγότερο προφανής από τη λογική της ενοχής. (σελ. 205)

Rene Girard

Το Εξιλαστήριο Θύμα, η Βία & το Ιερό

μτφ. Κωστής Παπαγιώργης

εκδ. Εξάντας, 1991

κατάσταση... να μη σου τύχει!

Την έννοια "περίσταση" χρησιμοποιεί ο Avanesov* όταν θέλει να εκφράσει αυτό το οποίο έχει παρουσιαστεί συγκεκριμένα και αναπτυχθεί τη δεδομένη στιγμή "γύρω" από αυτό ή εκείνο το πρόσωπο. Ως εκ τούτου, η έννοια αυτή μοιάζει με ορισμένη έκταση με την έννοια "κατάσταση", η οποία σημαίνει μία θέση, μία σειρά από περιστάσεις. 

Παρ' όλα αυτά, η έννοια "κατάσταση" είναι ευρύτερη και λιγότερο συγκεκριμένη από αυτή των περιστάσεων. Οι περιστάσεις σχετίζονται, κατά κανόνα με τις ενέργειες ενός συγκεκριμένου προσώπου. Αυτός είναι ο εξωτερικός παράγοντας, που μπορεί να θεωρηθεί ως το αντικειμενικό περιεχόμενο του συγκεκριμένου περιβάλλοντος του ατόμου, κατά τη δεδομένη στιγμή. 

"Έτσι, η εγκληματολογία συζητώντας τις αιτίες του εγκλήματος σε σχέση με το άτομο, αναφέρεται σε εξωτερικές περιστάσεις, από το γεγονός ότι ένα έγκλημα μπορεί να διαπραχθεί εξαιτίας ενός μη ευνοϊκού συνδυασμού περιστάσεων, και από το ότι η διάπραξη ενός συγκεκριμένου εγκλήματος, πολλές φορές προωθείται από τυχαίες περιστάσεις".*

Γιάννης Απ. Πανούσης

Θεμελιώδη Ζητήματα της Εγκληματολογίας

εκδ. Αντ. Ν. Σάκκουλα - 2η έκδοση, 2000

σελ. 41

* Gennadi Avanesov - The Principles of Criminology, Moscow : Progress Publishers, 1982

copy paste

η μετουσίωση ως αντίδοτο στη βία

Ο Φρόυντ* αντστρέφει τον Χομπς:** οι πολλοί δεν εξεγείρονται ενάντια στον έναν απλά για κοινούς, εγωιστικούς λόγους ασφαλείας, αλλά βρίσκονται μαζί χάριν του συμβόλου/συμβολαίου της συνομωσίας, και παραμένουν μαζί χάριν του κοινού μίσους εναντίον του ενός. 

Έτσι, σε κάθε μάζα υπάρχει πάντοτε ένα κοινό, ιδιαίτερο χαρακτηριστικό, εδώ η ταυτιστική-αμφίρροπη αγάπη-μίσος για ένα κοινό αντικείμενο που τους ενώνει, τον μυθικό πρωταρχικό πατέρα και συνεπεία τούτου τα άτομα ταυτίζονται και αναπτύσσουν θετικά συναισθήματα διαρκείας μεταξύ τους. 

Ωστόσο, δεν αρκεί η εξαφάνιση του ενός, πρέπει και η βία να ελεγχθεί με έναν συμβολικό, μεταφορικό τρόπο, κι αυτό επιτυγχάνεται στις αρχαϊκές κοινότητες με τον τελετουργικό φόνο ενός θύματος μέσω του θεσμού της θυσίας. Το γεγονός όμως ότι ένα συλλογικό σώμα περιέχει ως προς τη φυσική ισχύ άνισα άτομα, επιφέρει την επόμενη περιπλοκή. Για τον Φρόυντ, δύο στοιχεία συγκροτούν ένα συλλογικό σώμα: ο εξαναγκασμός και η ταύτιση.

Το δίκαιο βασίζεται στο συμβολικό, αλλά η βία -το φαντασιακό- παραμένει μερικώς αναπόφευκτη για την επιβολή της δικαιοσύνης και την υπεράσπιση του δικαίου, ορατά και εμπειρικά. Ο καθαρός ηθικός Νόμος όμως, τοποθετείται επέκεινα του δικαίου, ενώ είναι συγχρόνως θεμέλιό του. 

Το δίκαιο βασίζεται στη συμβολική αυθεντία, που ο Φρόυντ θεωρεί "αναγκαία επιρροή" επέκεινα της άμεσης βίας. Βασίζεται στην κατοχή μιας δύναμης, αλλά είναι δυνατή μόνο μέσω της αναφοράς της σε ιδεατές, συμβολικές αξίες και στάσεις. 

Η λέξη, το σημαίνον "δύναμη", δεν σημαίνει μόνο δυνατότητα βίας, αλλά δύναμη του Λόγου, του πνεύματος, που ως πρακτικός Λόγος εκδηλώνεται στο θέλειν, ομιλείν και πράττειν. Η αυθεντία, ως το καθαρά συμβολικό στοιχείο, δεν μπορεί να εξαφανισθεί από τον ορθό Λόγο, γιατί προϋποθέτει την πίστη στον λόγο του Άλλου, ως προϋπόθεση κοινωνικής συνοχής, επέκεινα της βίας. 

Η σύγχρονη ανομία οφείλεται στην κρίση αξιών και ταυτοτήτων, οι οποίες θα επέτρεπαν ειδικά στους νέους να επεξεργαστούν συμβολικά την επιθετικότητα μέσω της μετουσίωσης.*** Αυτό είναι αδύνατον υπό τις συνθήκες κατανάλωσης, θεάματος, ιδεολογίας της ευτυχίας και απόρριψης της έλλειψης, του Νόμου και της αλήθειας. 

Θάνος Λίποβατς

Φαντασιακή & Αληθής Ελευθερία

εκδ. Πλέθρον, 2008

αποσπάσματα από τις σελ. 61-66

* Sigmund Freud (1865-1939), Αυστριακός γιατρός, φυσιολόγος, ψυχίατρος και θεμελιωτής της ψυχανάλυσης.

** Thomas Hobbes (1588-1679), Άγγλoς φιλόσοφος, εις εκ των θεμελιωτών του μοντέλου του σύγχρονου κράτους και ιδρυτής της πολιτικής φιλοσοφίας. 

*** Για μία ερμηνεία του όρου βλ. μετουσίωση

 

Κόλαση - Παράδεισος... το ίδιο μαγαζί!

Αρκάς - ποιος άλλος;

κρα

Ποτέ μέσα στην πόλη αυτή να μην ακουστή
εύχομαι της Διχόνοιας τ' άγριο βρουχητό

που αχόρταγ' είναι στο κακό·
μηδ' αίμα πολιτών το μαύρο χώμα
να πιή ποτέ, που να ζητά
ν' αρπάζη μ' εκδικήτρα οργή
κι άλλο· απ' την πόλη αίμ' ακόμα
κι αντίφονη άλλη συμφορά·
μα όλο μ' αγάπη ανάμεσό τους
χαρές να παίρνουν και να δίνουν καί μέ μιά
να μισούν γνώμη· κι' ειν' αυτό που από πολλά
κακά γλυτώνει τους ανθρώπους.

Ευμενίδες - επεισόδιο 4ο (χορός)

Οι Τραγωδίες του Αισχύλου

μτφ. Ιωάννης Ν. Γρυπάρης

Βιβλιοπωλείον της Εστίας, 1999

Αυτό το κείμενο είναι ένα σημαντικό ντοκουμέντο σχετικά με την καθιδρυμένη βία. Πρόκειται για την εντατικοποίηση της μιμητικής κρίσης, για κάθε λαϊκή αναστάτωση που οδηγεί στον θυματοποιητικό μηχανισμό, για όλες τις αταξίες και τις προπαρασκευαστικές βιαιότητες, που καταλήγουν στον παροξυσμό του αποδιοπομπαίου τράγου. Αυτό το τελευταίο αποτελεί αντικείμενο ενός συγκεκριμένου ορισμού: είναι η αιματηρή εξιλέωση των παρεκτροπών της πόλης.
0

Οι Ερινύες δεν συμβολίζουν μόνο τις τύψεις ή φαινόμενα βασανιστικά χωρίς εξωτερικές εκδηλώσεις,  που θα μπορούσαν να ερμηνευθούν ψυχαναλυτικά. Σημαίνουν αυτό που η ίδια η τραγωδία λέει χωρίς διφορούμενα. Οι Ερινύες αντιπροσωπεύουν ολοφάνερα τον συλλογικό φόνο και για να μπορέσει αυτός να εξαφανιστεί, πρέπει αυτές να τον απαρνηθούν επίσημα. Αυτή η απάρνηση τις μεταμορφώνει για πάντα σε Ευμενίδες, ήπιες και γόνιμες. 

Προφανώς, ο ποιητής σκέφτεται τον κίνδυνο διάλυσης που διατρέχει πιθανόν μια πόλη που έχει απαλλαγεί από τις άγριες μεθόδους της συλλογικής βίας. Αυτή η πόλη θα στερούταν μήπως ταυτόχρονα το μεγάλο φάρμακο* που αποτελεί το ομόφωνο μίσος; Δε θα κινδύνευε να αποσυντεθεί; Ο Αισχύλος αντιλαμβάνεται τη βασική σπουδαιότητα της ομοφωνίας. Καθιστώντας το μίσος ομόφωνο, παρέχοντας στους ανθρώπους να μισούν με μία μόνη ψυχή, τους προσφέρει το μεγάλο φάρμακο για την κοινή ζωή. 

Η ενιαία ψυχή του μίσους: αυτό σημαίνει το μίσος που νιώθουν συγχρόνως όλοι οι πολίτες, αλλά επίσης και προπάντων, το μίσος που νιώθουν για ένα και το ίδιο άτομο ή ομάδα ατόμων. Πουθενά μέσα στη Βίβλο όμως δε θα βρείτε την ιδέα ότι η πόλη των ανθρώπων πρέπει να συμβιβαστεί με την καθιδρυμένη βία, να της δώσει τη θέση της με το πρόσχημα ότι "αποτελεί ένα μεγάλο φάρμακο για τους ανθρώπους".

Η εσωτερικευμένη εκδίκηση, η "συγκρατημένη" εκδίκηση των κακών χριστιανών, είναι ένα τρομερό κακό βέβαια, αλλά πρέπει να είσαι ο άσωτος υιός της Βίβλου και του ελληνισμού με την έννοια του Αισχύλου, πρέπει να έχεις αληθινά ξεχάσει τη γεύση του μαύρου αίματος μέσα στη σκόνη, για να ζητάς με την επιστροφή στην πραγματική εκδίκηση, εσκεμμένα ή ασυνείδητα, το καινούργιο μεγάλο φάρμακο ενάντια στη μνησικακία.

Rene Girard

Η Αρχαία Οδός των Ασεβών

μτφ. Λουκάς Θεοδωρακόπουλος

εκδ. Εξάντας, 1991

αποσπάσματα από τις σελ. 198-203

* Στη μετάφραση του πρωτότυπου κειμένου στα γαλλικά, από τον Jean Grosjean Pleiade, η κατάληξη του ανωτέρω αποσπάσματος αποδίδεται ως "είναι ένα μεγάλο φάρμακο για τους ανθρώπους". 

** Οι Ευμενίδες αποτελούν τμήμα της τριλογίας του Αισχύλου, Ορέστεια. Σ' αυτό το έργο, ο Ορέστης δικάζεται στον Άρειο Πάγο, υπόλογος για τη δολοφονία της μητέρας του, Κλυταιμνήστρας και του εραστή της, Αίγισθου. Η Αθηνά, διεκδικεί και επιτυγχάνει την αθώωση του μητροκτόνου Ορέστη. Στην κρίση της θεάς, το βαρύ έγκλημα που διέπραξε ο κατηγορούμενος είναι ηθικώς ορθό, εφ' όσον φονεύοντας εκδικήθηκε τον φόνο του πατέρα του, Αγαμέμνονα από την Κλυταιμνήστρα και τον εραστή της. Βεβαίως, η μοιχαλίδα και εν συνεχεία δολοφόνος του συζύγου της, είχε ένα ανάλογο κίνητρο, σκότωσε τον Αγαμέμνονα, θέλοντας επί της ουσίας όχι να χαρεί τον έρωτά της με τον Αίγισθο, αλλά να εκδικηθεί τη θανάτωση της κόρης της, Ιφιγένειας, τη ζωή της οποίας ο πατέρας της, Αγαμέμνονας θυσίασε προκειμένου να του επιτραπεί η έναρξη ενός πολέμου με φαινομενικά ασήμαντη αφορμή, την αρπαγή της Ωραίας Ελένης. Η σημερινή ανάγνωση του κειμένου άρα, θα μπορούσε κάλλιστα να δικαιώσει εξίσου τον τιμωρό-μητροκτόνο Ορέστη με την Κλυταιμνήστρα που σκότωσε τον παιδοκτόνο Αγαμέμνονα. Ο Αισχύλος στην Ορέστεια θίγει για πολλοστή φορά το ατέρμονο ζήτημα του φαύλου κύκλου της εκδίκησης και της αντεκδίκησης. Κι αυτό που εγώ σήμερα κρατώ απ' την αφήγηση του ποιητή, είναι τα εν ολίγοις αναπάντητα ερωτήματα που προκύπτουν σε πλείστες περιπτώσεις αιματηρών ιστοριών ακόμα και στις μέρες μας, όσον αφορά το "ποιος απ' όλους έφταιγε τελικά, πόσο έφταιγε καθένας, ποιος έφταιξε περισσότερο, πότε και με βάση ποια επιχειρήματα μία ανθρωποκτονία θεωρείται ανεκτή και τέλος, ποιοι είναι οι πραγματικοί λόγοι που οδηγούν τον καθένα από εμάς σε προσωπική ετυμηγορία, στο άκουσμα ενός απεχθούς εγκλήματος;". Σ' αυτά τα ζητήματα, κατά τη γνώμη μου, δεν υπάρχουν σταθερές, είναι όλα υπό αμφισβήτηση, ιδίως ο υποτιθέμενος ορθός Λόγος, εκφρασμένος όπως πάντα από την πλευρά της εξουσίας, εν προκειμένω από την προστάτιδα θεά της πόλης και το ανώτατο δικαστήριο.       

συνοπτική ερμηνεία της περιβόητης κοινωνικής ηθικής

O κύκλος δεν είναι αναπόφευκτος. Δεν είμαστε απλά υλικά αντικείμενα. Όντας υποκείμενα προικισμένα με θέληση, μπορούμε να ανακόψουμε τους κοινωνικούς προσδιορισμούς, που δεν είναι απόλυτοι όπως οι κανόνες της φυσικής ή της βιολογίας. Οι πολίτες πρέπει να πάρουν στα χέρια τους τη μοίρα τους και να μην παραμένουν σαν απλές μπάλες του μπιλλιάρδου, παθητικές μέχρις ότου τις ενεργοποιήσει πάνω στην πράσινη τσόχα το Κράτος Πρόνοιας, τις αγγίξει με τη στέκα και προκαλέσει την αλληλοσύγκρουσή τους. 

Τα σημάδια της βίας των σύγχρονών μας, είναι εκείνα ανδρών και γυναικών, που δεν καταφέρνουν πια να αντισταθούν στη βία, με την οποία τους συνθλίβουν, παρά με μία άλλη, υπέρμετρη βία. Απαιτούν να βασανισθούν κι άλλοι επειδή βασανίστηκαν οι ίδιοι. Μία σύννους δράση ενάντια σ' εκείνο απ' το οποίο υποφέρουν, μπορεί να τους δώσει πνοή και ζωή.

Jacques Léauté

Η Ανθρώπινη Βία

μτφ. Ηρώ Σαγκουνίδου-Δασκαλάκη

Νομική Βιβλιοθήκη 

σελ. 121

δες το, αλλά καλού-κακού έχε μια σακούλα στο χέρι...

άμα τυχόν βρεις, πάρε και θα σου πω να τα φτιάξεις...

κολοκάσια τσιπρέικα

    - και θα τα φας αυτά; 

    - όχι, τα πήρα για ντεκόρ

    - αυτά είναι καλά για να σκοτώνεις βρυκολάκους

    - βρυκολάκους δεν έχουμε εδώ, οπότε μπορούμε να τα φάμε

    - εγώ παλούκια δεν πρόκειται να φάω

    - είναι πεντανόστιμα τα παλούκια!

    - εμένα δε μ' αρέσουν!

    - γιατί, έχεις ξαναφάει;

    - όχι κι ούτε θέλω

    - εσύ θα χάσεις!

λησμονημένες Κυριακές

Τοσκάνη - © Marco Corso

Η Θεία Λειτουργία τελείωσε. Ο χριστιανός, ενωμένος με τον Χριστό, μετά από τη συμμετοχή του στο μυστήριο της Θείας Ευχαριστίας ή τουλάχιστον με το αντίδωρο στο χέρι και γεμάτος ειρήνη και χαρά, φεύγει από τον ναό και κατευθύνεται στο σπίτι του, όχι για να δει τηλεόραση ή να περάσει άσκοπα τον καιρό του. 

Γνωρίζει ότι με την παρακολούθηση της Θείας Λειτουργίας δεν τελείωσε το καθήκον του για τον εξαγιασμό της ημέρας. Πολλά μπορεί να κάνει ο ζωντανός χριστιανός για να εξαγιάσει την ημέρα του Κυρίου μας.  Τα έργα αγάπης ολοκληρώνουν τον αγιασμό της ημέρας. 

Ξέρει ο χριστιανός ότι ο Χριστός τον περιμένει σε κάποιο νοσοκομείο ή σε κάποιο σπίτι όπου κάποιος "αδελφός" του ψήνεται στον πυρετό και δεν έχει κάποιον να του δώσει τα φάρμακα ή ένα ποτήρι νερό. Επίσης, μέσα σ' ένα χαμόσπιτο κάποιοι παντέρμοι γέροντες δεν έχουν ένα πιάτο φαγητό για να χορτάσουν την πείνα τους ή ένα ρούχο για να σκεπάσουν το ξυλιασμένο σώμα τους. 

Ακόμα, τα παιδιά της χήρας γειτόνισσας περιμένουν κάποιον να τους πει έναν καλό λόγο ή να τους δώσει ένα κατάλληλο βιβλίο για να βοηθηθούν, να δημιουργήσουν καλό χαρακτήρα. Πόσα έργα αγάπης δεν μπορούμε να κάνουμε την Κυριακή! 

Γεώργιος Θ. Μηλίτσης, διδάσκαλος 

Κυριακή & Χριστιανισμός

σειρά "Φτερά της Ψυχής" Ι

© Γεώργιος Θ. Μηλίτσης

Τρίκαλα, 2006

σελ. 59

εν ονόματι...

Η άσκηση ορισμένων επαγγελμάτων, είτε λόγω του είδους τους είτε λόγω της φύσης τους, διευκολύνει σημαντικά την εγκληματική δραστηριότητα. Πρόκειται ουσιαστικά για άσκηση επαγγελματικής δραστηριότητας, η οποία εξ αιτίας της οργάνωσής της παρέχει καθημερινά πλήθος ευκαιριών για εκτροπή στο έγκλημα. 

Αντίστροφα, στις περιπτώσεις αυτές η εγκληματική δραστηριότητα συνιστά παράβαση των καθηκόντων που επιβάλλει η άσκηση του συγκεκριμένου επαγγέλματος. 

Η σύνδεση εγκληματικής και επαγγελματικής δραστηριότητας αντιμετωπίστηκε ως οξύ εγκληματολογικό πρόβλημα, όταν αποκαλύφθηκε ότι απαντά σε μεγάλη έκταση σε στρώματα του πληθυσμού που παλαιότερα δεν θεωρούνταν πως είχαν σημαντική συμμετοχή στην εγκληματικότητα. 

από την ενότητα "Οι Επαγγελματίες Εγκληματίες"

Εγκληματολογία

Στέργιος Αλεξιάδης

εκδ. Σάκκουλα - 5η έκδοση, 2011

σελ. 232

το καρτουνάκι ψέματα δε λέει!

η κατάθλιψη, μέσα από το βραβευμένο 9λεπτο animation των Ολλανδών, Albert 'T Hooft & Paco Vink

hard playwork

photo:Edutopia

κάτι έχει να λέει...

Ακριβώς πριν από οκτώ μήνες, πάρκαρα ένα μεσημέρι στην Αλίμου για να φωτογραφίσω ένα απ' τα έργα τους. Haters έγραφε εκείνο το billboard. Δεν ήταν βέβαια η πρώτη φορά που αντίκριζα δουλειά τους. Είναι πολλά τα άδεια τεράστια panels στην πόλη, που έγιναν καμβάς στα χέρια τους. Και τα μηνύματά τους είναι όλα αναγνωρίσιμα, αποκλείεται κάθε καινούργιο που τύχαινε στο βλέμμα μου να μην ήταν δικό τους. 

Ήμουνα σίγουρη πως πίσω απ' το ριψοκίνδυνο εγχείρημα υπήρχε μια μικρή ομάδα καλλιτεχνών. Και δε μ' ενδιέφερε να μάθω περισσότερα γι αυτούς. Μου αρκούσε που κάποιοι νέοι άνθρωποι σ' αυτή την αποχαυνωμένη χώρα είχαν αναλάβει να μας αφυπνίσουν, με τον δικό τους τρόπο. Μόνο που όποτε ερχόμουν αντιμέτωπη με κάποιο νέο σύνθημά τους, χαμογελούσα. 

Μέχρι πριν λίγο αυτό, που τυχαίως ανακάλυψα ότι οι εναλλακτικοί εκφραστές των γιγάντιων εγκαταλελειμένων πινακίδων, δεν είναι Έλληνες. Είναι πέντε Γάλλοι, ζωγράφοι, σκιτσογράφοι και γραφίστες. Η ιδέα άρχισε να σχηματοποιείται στα τέλη του 2008, μετά τη δολοφονία του Αλέξανδρου Γρηγορόπουλου, κι έγινε πράξη πια το 2012. 

Μ' ένα βανάκι λοιπόν και με το δόγμα της αυτονομίας κατά νου, η πεντάδα κατέφθασε και στρώθηκε στη δουλειά. Πέντε μήνες χρειάστηκαν οι πέντε για να γεμίσουν την Αττική με μηνύματα. Κι ο στόχος τους ήταν τριπλός. Ήθελαν να προκαλέσουν προσωρινές εντυπώσεις στους οδηγούς, να πειραματιστούν με το υλικό των billboards και ταυτόχρονα να κινητοποιήσουν ντόπιες ομάδες κοινωνικοπολιτικής δράσης.  

Και νομίζω πως σ' έναν βαθμό τα πέτυχαν και τα τρία. Όσο για το πρακτικό μέρος της απόφασης, αυτό λύθηκε μαζεύοντας χρήματα από πειραματικές tecnho συναυλίες που διοργάνωσαν ειδικά για τον συγκεκριμένο σκοπό, αλλά και από τους υποστηρικτές που βρήκαν μέσω της crowd-funding ιστοσελίδας που δημιούργησαν.

Η αποσπασματική αφήγηση που ανέλαβαν οι πέντε νέοι, λένε οι ίδιοι πως είναι συνοπτικοί διάλογοι, μια ιστορία δηλαδή που απλώνεται μέσα, γύρω και πέρα από την πόλη της Αθήνας. Ένα κάλεσμα είναι. «Πιστεύουμε ότι η Τέχνη μπορεί και πρέπει να στρατευτεί πολιτικά μέσα στην κοινωνία», δηλώνει η ομάδα κι εγώ είμαι η πρώτη που θα συμφωνήσω.

Για λεπτομέρειες, δεν έχει κανείς παρά να επισκεφτεί τον ιστότοπο του project, που λέγεται Interzones Playground. Εκεί μέσα, οι νέοι δημιουργοί φαντάζομαι πως θα εμπνευστούν. Και οι παλαιότεροι θα αναλογιστούν μάλλον ό,τι κι εγώ: Γιατί η δράση δεν φέρει ελληνική υπογραφή; Γιατί ήρθαν άνθρωποι απ' έξω να μας ταρακουνήσουνε; Γιατί τα δικά μας παιδιά ζουν φιμωμένα;

monsters

photo: Changing the Definition of Murder to Include Animals

μ' αρέσουν αυτά τα bazaar, είναι μαζεμένοι πολλοί άνθρωποι με ευαισθησίες

no one hurt

Bank of Greece - 10.04.14, 07:00

μεσοπέλαγα...

   Πάλι μου ξίπασε τ’ αυτί γλυκιάς φωνής αγέρας.
   Κι έπλασε τ’ άστρο της νυχτός και τ’ άστρο της ημέρας.
   Του πόνου εστρέψαν οι πηγές από το σωθικό μου,
   έστρωσ’ ο νους κι ανέβηκα πάλι στον εαυτό μου.

   Ήταν με σένα τρεις χαρές στην πίκρα φυτρωμένες,
   όμως για μένα στη χαρά τρεις πίκρες ριζωμένες.
   Χιλιάδες ήχοι αμέτρητοι, πολύ βαθιά στη χτίση
   η Ανατολή τ’ αρχίναγε κι ετέλειωνέ το η Δύση.

   Έστρωσ’, εδέχθ’ η θάλασσα άντρες ριψοκινδύνους
   κι εδέχθηκε στα βάθη της τον ουρανό κι εκείνους.
   Κι όπου η βουλή τους συφορά κι όπου το πόδι χάρος.
   Η δύναμή σου πέλαγο κι η θέλησή μου βράχος.

                                           
                                                       Διονύσιος Σολωμός

αυτό ακριβώς!

plan B

αντίσταση: αληθινή, ειρηνική εξέγερση

«O ναζισμός νικήθηκε χάρη στη θυσία των αδελφών μας της Αντίστασης και του ΟΗΕ, που αντιτέθηκαν στη φασιστική βαρβαρότητα. Αλλά η απειλή δεν έχει εξαλειφθεί και η οργή μας εναντίον της αδικίας παραμένει ανέπαφη».*

Όχι, η απειλή δεν έχει εξαλειφθεί εντελώς. Ας κάνουμε λοιπόν έκκληση για μια αληθινά ειρηνική εξέγερση και για μια αντίσταση στα μέσα μαζικής ενημέρωσης, που παρουσιάζουν ως μοναδική προοπτική για τη νεολαία τη μαζική κατανάλωση, την περιφρόνηση για τους αδύναμους, την αδιαφορία για τον πολιτισμό, τη γενικευμένη αμνησία και τον ξέφρενο ανταγωνισμό όλων εναντίον όλων. 

Για εκείνους και εκείνες που θα φτιάξουν τον 21ο αιώνα, λέμε με στοργή:

ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑ ΣΗΜΑΙΝΕΙ ΑΝΤΙΣΤΑΣΗ.

ΑΝΤΙΣΤΑΣΗ ΣΗΜΑΙΝΕΙ ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑ.

Stéphane Hessel  (1917-2013)

Αγανακτήστε! 

μτφ. Σώτη Τριανταφύλλου

εκδ. Πατάκη, 2011

σελ. 42

* Το απόσπασμα προέρχεται από ομιλία του Στεφάν Εσσέλ στις 08.03.2004

οι φωτογραφίες του αίσχους!

όλα τα μωρά στην πίστα... 

μπάτσοι, ειδικοί φρουροί, όργανα του Νόμου, 

σωφρονιστικοί, ο διευθυντής της φυλακής,

 υπουργοί που δεν φαίνονται σ' αυτές τις φωτογραφίες,

βασανιστές, δήμιοι, φονιάδες της χειρίστης υποστάθμης, 

όπως θες πες τους, μέσα θα'σαι.

κι έξω ένας όχλος να κραυγάζει ακόμα και σήμερα "καλά του κάνανε!"

 

η πιο χυδαία πλευρά της Ελληνικής Δημοκρατίας...

 

σ' αυτό το δωμάτιο, στις 27 Μαρτίου 2014

 βασανίστηκε μέχρι θανάτου ο Αλβανός κρατούμενος Ilie Kareli 

από ανθρώπους του Νόμου

δε θα μάθουμε ποτέ τι ακριβώς έγινε, 

γιατί αυτό το κύκλωμα είναι πάρα πολύ βρώμικο!

και στα βρώμικα κυκλώματα, η αλήθεια πνίγεται βέβαια στο ψέμα.

όσα ήδη ξέρουμε όμως αρκούν. αρκούν και με το παραπάνω.

equals

Sean Penn & Sarliz Theron

ό,τι κι αν σκέφτομαι, ό,τι κι αν λέω, αν δεν κάνω κάτι... δεν έχω κάνει τίποτα!

πηγή: LIFO

καλή τύχη στη συναρμολόγηση!

με περίμενε να τελειώσω χθες τα φυτέματά μου και μου τα πότισε κιόλας!

όσα ήξερες ως τώρα για το τσέλο... τα ξεχνάς!!!

η ομοφυλοφιλία δεν είναι ασθένεια, η ομοφοβία όμως είναι!

Αυτές οι φωτογραφίες πάρθηκαν χθες, έξω απ’ την Καπνικαρέα. Εκεί πραγματοποιήθηκε ένα δρώμενο ενάντια στην ομοφοβία και την τρανσφοβία. Τη διοργάνωση Freeze Action! υπέγραψε η Colour Youth μία μη κερδοσκοπική οργάνωση, δημιουργημένη από νέους ανθρώπους που ανήκουν στη λεγόμενη LGBT κοινότητα, είναι δηλαδή λεσβίες, ομοφυλόφιλοι, αμφισεξουαλικοί ή τρανσέξουαλ.  

Δυστυχώς, στη χώρα μας αργεί ακόμα να ξημερώσει η μέρα που οι άνθρωποι με διαφορετικό σεξουαλικό προσανατολισμό απ’ των πολλών, θα αντιμετωπίζονται με σεβασμό. Προς το παρόν, υπομένουν συχνότατα όχι μόνο τον ρατσισμό των «νορμάλ», αλλά και πράξεις ρατσιστικής βίας, ενίοτε γίνονται θύματα απάνθρωπων, εγκληματικών ενεργειών, εξαιτίας των σεξουαλικών τους προτιμήσεων.  

Γι αυτό στη σελίδα πες το σ’ εμάς, υπάρχει ανηρτημένος ένας πολύ διαφωτιστικός οδηγός, για ζητήματα ομοφοβίας και τρανσφοβίας. Εκεί, μπορεί καθένας να βρει νομικές και πρακτικές πληροφορίες, γραμμένες με απλά λόγια, για το πώς μπορεί να δράσει είτε αν έχει θυματοποιηθεί προσωπικά, είτε αν το θύμα είναι κάποιος για τον οποίο ο ίδιος νοιάζεται, για παράδειγμα αν πρόκειται για συγγενή, φίλο, συμμαθητή, συμφοιτητή, συνάδελφο, γείτονα κτλ.

Το εγχειρίδιο όμως είναι χρήσιμο να διαβαστεί έτσι κι αλλιώς, μιας και εξηγεί επίσης και τι πρέπει να κάνει κάθε ευαισθητοποιημένος πολίτης, αν πέσει στην αντίληψή του πως κάποιος άγνωστος άνθρωπος, π.χ. στον δρόμο, στο νοσοκομείο, σε μία δημόσια υπηρεσία ή οπουδήποτε αλλού, δεχτεί λεκτική ή ακόμα χειρότερα, φυσική επίθεση. 
0

Εγώ, αν τύχαινα σε οποιαδήποτε επίθεση και δεν έκανα το παραμικρό για να βοηθήσω τον άνθρωπο που πρόσβαλλαν, αδικούσαν ή ακόμα χειρότερα τον άνθρωπο που κυριολεκτικά κινδύνευε, θα ένιωθα έπειτα πάρα πολύ άσχημα! 

«Τον έδερναν και δεν αντέδρασα», γράφει ένα απ' τα χαρτόνια που κρατούσαν τα παιδιά στο event. Ευτυχώς, υπάρχουν τρόποι να επέμβει κανείς, χωρίς να θέσει τη δική του ασφάλεια σε κίνδυνο. Ο οδηγός τα γράφει αυτά όλα πάρα πολύ ωραία.

πράξεις, όχι κούφια λόγια!

ο πατέρας Αντώνιος κρυφοκοιτάει έναν απ' τους εκατοντάδες μικρούς ασθενείς 

του οδοντιατρείου που εγκαινιάστηκε στην Κιβωτό πριν ενάμιση περίπου χρόνο.

φωτο: Θανάσης Καρατζάς 

Ο π. Αντώνιος Παπανικολάου, για τους ελάχιστους που δεν τον έχουν ακουστά, είναι ο σαρανταδυάχρονος εφημέριος στον Άη Γιώργη Κολωνού. Επιπλέον, είναι ο εμπνευστής, ο ιδρυτής και βέβαια η ψυχή του πιο σημαντικού ίσως σήμερα για τη χώρα μας φιλανθρωπικού θεσμού. 

Η Κιβωτός του Κόσμου είναι μια εστία αγάπης στην καρδιά της Αθήνας. Είναι ένα μέρος που πάλλεται από ενέργεια και συναισθήματα, τόσο που μοιάζει μαγικό. 

Περνώντας το κατώφλι της, χιλιάδες ταλαιπωρημένα παιδιά και οι μητέρες τους, βρίσκουν, χρόνια τώρα, έμπρακτη στήριξη, βοήθεια υλική όσο και ηθική, συμπαράσταση κάθε είδους, νιάξιμο πραγματικό, χαμόγελα αληθινά, λύσεις ακόμα και σε περιπτώσεις που μοιάζουν ολότελα αδιέξοδες. 

Αυτό το υπέροχο, τεράστιο έργο ήταν το όνειρο ενός ανθρώπου που πίστευε απόλυτα στη βοήθεια του Θεού. Κι η πίστη του είχε τέτοια δύναμη που όχι μόνο η Κιβωτός έγινε πραγματικότητα, αλλά διαρκώς μεγαλώνει και δέχεται στην αγκαλιά της ολοένα περισσότερους ανθρώπους. 

Όποιος χτυπάει αυτή την πόρτα, βοηθιέται. Είτε βρεθεί εκεί για να ζητήσει βοήθεια είτε για να προσφέρει βοήθεια, βοηθιέται εξίσου. Εκ πείρας μιλάω. Κι η βοήθεια προσφέρεται ανεξαρτήτως θρησκείας, γλώσσας, εθνικότητας ή χρώματος.

Γι αυτόν τον υπερβατικό της χαρακτήρα βέβαια, η Κιβωτός έχει κατηγορηθεί από διάφορους παραπλανημένους. Χωρίς κανένα αποτέλεσμα φυσικά. Η αγάπη συνεχίζει να αναπαράγεται εκεί μέσα κάθε λεπτό.

Στο βίντεο που ακολουθεί, ο στυλοβάτης της Κιβωτού λέει πολύ όμορφα πράγματα, που κάποιοι ξέρουν πως είναι αληθινά, ασχέτως αν κάποιοι άλλοι δεν καταφέρνουν να τα πιστέψουν. Το ερώτημα όμως που μπορεί κανείς να θέσει σ΄ όποιον  λέει "αυτά δε γίνονται!", είναι απλό: "άμα δε γίνονται, τότε ο παπα-Αντώνης πως τα 'κανε όλα αυτά;".

Γιατί μιλάμε για ασύλληπτα μεγάλο έργο! Που ξεκίνησε πολύ απλά, προσφέροντας στην αρχή απ' την κατσαρόλα του σπιτιού του ένα-δυο πιάτα φαγητό σε ανθρώπους που πεινούσαν.

Μέρες που έρχονται, νομίζω πως αν ένα πιτσιρίκι ρωτήσει "τι είναι Θεός;" ή "τι είναι πίστη;" ή "τι είναι αγάπη;", η καλύτερη απάντηση είναι μια βόλτα ως την Κιβωτό. Γιατί κάποια πράγματα δεν μπορείς να τα πεις και τόσο εύκολα σ' ένα μικρό παιδί, καλύτερα άρα να τα δει μόνο του, με τα δικά του καθαρά μάτια.

  

Το θαύμα στην Κιβωτό του Κόσμου δεν χρηματοδοτείται επίσημα, δεν το στηρίζει ούτε το κράτος ούτε η εκκλησία. Περνάει μονάχα απ' τις ψυχές των ανθρώπων που τη βοηθούν. Είναι πάρα πολλοί οι τρόποι που μπορεί, όποιος το επιθυμεί να συμμετάσχει. Ένας απ' αυτούς είναι παρέχοντας την όποια εφικτή οικονομική στήριξη. 

Καλώντας, για παράδειγμα, στο νούμερο 14849 (χρέωση 2,46 ευρώ/κλήση) ή στέλνοντας γραπτό μήνυμα στο 54232 (χρέωση 2,46 ευρώ/sms), ή καταθέτοντας το χρηματικό ποσό που είναι σε θέση καθένας στους λογαριασμούς: Eurobank 00260178870100872073 & Πειραιώς 502303259870. 

Εγώ βέβαια, επιμένω πως το πιο όμορφο, για όσους έχουν τη δυνατότητα, είναι να πεταχτούν μια βόλτα ως την Κιβωτό, για να δώσουν ό,τι επιθυμούν εφ' όσον το νιώθουν και κυρίως για να αισθανθούν μέσα τους την αλήθεια στα λόγια του παπα-Αντώνη. 

πως λες "άντε γαμήσου!" σ' έναν μαλάκα όμορφα κι ωραία...

ή πιο εύκολα, τους βάζουμε ένα μπωλάκι νερό και λίγο φαγητό...

Την αφίσα αυτή τη σχεδίασε ο δευτεροετής σπουδαστής γραφιστικής, Κυριάκος Μακρής. Kαι συμπεριλήφθηκε στις τριάντα τρεις καλύτερες, σύμφωνα με τον διαγωνισμό Stray Poster Battle που διοργάνωσε το Toolkit Startup με αφορμή τη σημερινή, Παγκόσμια Ημέρα για τα Αδέσποτα Ζώα. Αύριο το βράδυ, στο Γυάλινο Περίπτερο του Δήμου Θεσσαλονίκης, στη Νέα Παραλία, θα βραβευτεί η καλύτερη όλων. Οπότε κι εγώ εύχομαι στον Κυριάκο... καλή επιτυχία!!! 

Όσο για τα αδέσποτα ζώα, είναι ίσως τα μόνα πλάσματα στον πλανήτη που απολαμβάνουν ακόμα την ελευθερία τους. Αυτό είναι και το μόνο καλό της υπόθεσης. Όλα τα υπόλοιπα δεν είναι παρά κίνδυνοι, δυσχέρειες, οδύνη, ασθένειες και θάνατος. 

Το να πάρει κανείς στο σπίτι του ένα αδέσποτο δεν είναι πάντoτε εύκολο, για πολλούς και διάφορους λόγους. Ένας απ' αυτούς, όπως εξηγεί και ο Κυριάκος, έχει να κάνει με το ότι ένα ζώο δεν είναι παιχνίδι, να το φροντίζουμε όποτε θέλουμε κι όποτε θέλουμε να το παρατάμε. Ούτε είναι άψυχο, για να επιτρέπουμε την κακομεταχείρισή του. Και βέβαια, δεν είμαστε όλοι φτιαγμένοι για γονείς, παιδιών ή ζώων.

Το να θυμόμαστε όμως πως εκεί έξω υπάρχουν ζωντανά που πεινάνε, διψάνε και είναι έκθετα σε κάθε μορφή απειλές, είναι πάρα πολύ εύκολο. Το ίδιο εύκολο με το να σκύβουμε που και που, για να τους αφήσουμε λίγο φρέσκο νερό και λίγη τροφή. Κάποιοι, το κάνουμε αυτό καθημερινά. Και μπορούμε να επιβεβαιώσουμε πως αυτό το σκίψιμο έχει μπολιάσει τις ζωές μας με χαρά. 

Όποιος σκύβει κυριολεκτικά για τέτοιους λόγους (και όχι μεταφορικά, λόγω συμφέροντος, δειλίας ή ανάγκης), εξασφαλίζει κάμποση από την αναγκαία ημερήσια δόση εσωτερικής ανάτασης. Παίρνει κουράγιο δηλαδή, για να κάνει έπειτα κι άλλα χρήσιμα, πολύ πιο δύσκολα πράγματα. Μια δοκιμή αρκεί για να αποδείξει αν λέω ανοησίες ή όχι.